„Iwona, księżniczka Burgunda” powraca…

…po pięciu miesiącach od czerwcowej premiery i po ćwierćwieczu od pierwszej adaptacji. MASKA lubi wyzwania… Decydując się na ten sam tytuł, trudno uniknąć porównań. Jednak od pierwszej premiery dzieli nas szmat czasu, zatem można spróbować ich uniknąć. Dwadzieścia pięć lat i zdobyte doświadczenie pozwalają nam powrócić w zupełnie innej odsłonie – nie tylko pod względem obsady aktorskiej, scenografii czy kostiumów, ale przede wszystkim reżyserii.

Dziś, dojrzalsi o ćwierć wieku, stworzyliśmy nową przestrzeń sceniczną, choć fortepian nadal pozostaje jej nieodłącznym elementem.

„Iwonę, księżniczkę Burgunda” Witold Gombrowicz napisał jeszcze przed wojną, w 1935 roku. Przenosi nas ona na dwór królewski, który nie jest ani piękny, ani czysty w swoich intencjach. To świat prześmiewczy, czasem tragiczny i okrutny zarazem. Mistrz groteski nie pisze dosłownie. Jego myśli pełne są niedopowiedzeń i wieloznaczności.

Tytułowa postać dramatu niewiele ma wspólnego z wyobrażeniami o księżniczkach. Jej pojawienie się na dworze wywołuje dysonans w relacjach. Małomówna – wręcz milcząca – staje się obiektem drwin i szyderstw, wzbudzając niechęć otoczenia. Jak pozbawiona szyku, klasy i pochodzenia, irytująca i niemrawa istota może stać się wybranką Księcia? Syn królewski, znużony sztucznymi zachowaniami i wymuszonymi konwenansami, postanawia zadrwić z dworu. Zapragnął odmiany i – dla kontrastu wobec dworskiej etykiety, być może nie do końca świadomie – postanawia się zaręczyć. Jego wybranką zostaje niemrawa, niezgrabna, nie do końca uformowana Iwona. Oczywiście czyni to wbrew utartym zwyczajom i nudnej, banalnej codzienności. Szanowni rodzice – Królowa Małgorzata i Król Ignacy – próbując uniknąć skandalu, z trudem zgadzają się na zaręczyny. Pojawienie się na dworze książęcej narzeczonej wyzwala od lat skrywane instynkty i wydobywa na światło dzienne najgłębsze rodzinne tajemnice. Sama obecność Iwony prowokuje, wzbudza agresję i wyzwala mordercze instynkty. Jej obecność ciąży wszystkim, a jedynie wyeliminowanie niepasującego elementu z królewskiej, rodzinnej układanki pozwoli przywrócić niezmącony niczym spokój. Na każde zachowanie, nawet na morderstwo, potrzebne są „białe rękawiczki”, czyli odpowiednia procedura. Trzeba sporządzić protokół, który – mimo że będzie to morderstwo – uzasadni jedynie słuszną decyzję.
Śmierć – wybawienie – następuje podczas uroczystej kolacji. Czy jest to precyzyjnie wyreżyserowana uczta, czy przypadek? Nie wnikamy. Wszystko dzieje się zgodnie z planem, wymogami konwenansu, z wysokości królewskiego majestatu. Żyjmy dalej jak dawniej… Zapomnijmy o nic nieznaczącym epizodzie.

W tytułowej, niełatwej roli milczącej, pozbawionej emocji Iwony zobaczymy Kingę Klimas.

W roli dumnej, wyniosłej, rozmiłowanej w swojej grafomańskiej poezji Królowej Małgorzaty zobaczymy Elizę Stefańską.

Męża Królowej – schizofrenicznego, targanego żądzami Króla Ignacego – znakomicie wykreuje Łukasz Pierożek.

W roli dostojnego i eleganckiego Księcia Filipa, który budzi złudne nadzieje, że jako jedyny przedstawiciel dworu kieruje się zasadami, zobaczymy Dominika Liska.

Damę dworu Izę, liczącą na dalsze konsekwencje licznych pocałunków z Księciem, zagra Aleksandra Lasoń-Stynes.

Pojawienie się Iwony dopełnia obraz jej dwóch Ciotek. Jedną z nich – przepełnioną mimowolnymi tikami, skurczami i nadpobudliwością – doskonale wykreuje Barbara Jarząb. Drugą, niemrawą, spowolnioną i rozwleczoną Ciotkę, w zastępstwie Katarzyny Garcii-Farbaniec, zagra debiutująca w Masce Ilona Krzyżowska.

Przed 25 laty w roli Króla zobaczyliśmy Jerzego Chołocińskiego. W tegorocznej adaptacji powraca on w epizodzie Żebraka. Czego się nie chwyci, zamienia się w złoto. Podczas premiery tak właśnie było, zatem i tym razem liczymy na jego skuteczność.

Niezwykle istotną postacią królewskiego dworu jest Szambelan. Najbardziej normalny, poukładany i dbający o dworską etykietę… Czyżby? Zobaczymy w tej roli Karola Nowaka.

Cyryl i Cyprian to duet przyjaciół Księcia. Doskonały debiut w Masce zalicza Eryk Remański w roli Cyryla, a w roli Cypriana partneruje mu jak zawsze fenomenalny Ramzi Bahlawan. To doskonały duet dworskich kuglarzy i łobuzów, z pewnością wielokrotnie wzbudzi uśmiech wśród widzów.

Mamy nadzieję, że „Iwona, księżniczka Burgunda” ponownie na stałe wpisze się w repertuar i w pamięć oraz serca widzów.

Reżyseria – Andrzej Morawa
Charakteryzacja, kostiumy – Marta Tyrpa
Scenografia – Marta Tyrpa, Aga Lizoń-Bober 
Fotogaleria z czerwcowej premiery – Jarosław Karasiński

Licencja na wystawienie  utworu została wydana przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS

Obsada:
Kinga Klimas – Iwona
Eliza Stefańska – Królowa Małgorzata
Łukasz Pierożek – Król Ignacy
Dominik Lisek – Książę Filip
Karol Nowak – Szambelan
Aleksandra Lasoń-Stynes – Iza
Ilona Krzyżowska – 1 ciotka Iwony
Barbara Jarząb – 2 ciotka Iwony
Eryk Remański – Cyryl
Ramzi Bahlawan – Cyprian
Jerzy Chołociński – Żebrak

21, 22 listopada (sobota i niedziela), godzina 18:00, Pałacyk „Sokół”.
Czas trwania spektaklu: 1 godz. 40 min. + przerwa. Miejsca na sali nie są numerowane.

BILETY w cenie 30 zł do nabycia w kasie Basenu Camena od dnia 6 listopada.
Bilety nie mają numerowanych miejsc. Liczba miejsc ograniczona!